وقت و بی وقت

سلام بر موش.....

vaqtname — Wed, 19 Mar 2008 06:27:18 GMT

سلام ايشالله سالي خوب و خوش و در سلامتي كامل داشته باشيد......

شرمنده مجددا براي نبودم....

آقا مهمون قدمت رو چشامون

تو محبت و صفايي برامون

آقا مهمون تو عزيزي بهر ما

مقدمت گراميه تو شهرما

آقا مهمون حالا كه باز اومدي

همه جا تو شهرمون قدم زدي

شهرما رو ديدي؟شهريه تميز

آشغالاتو تو هر كنار گوشه نريز

ماشين و دوبله نزن هر جا مي شه

آقا مهمون اينكه رسمش نمي شه

مهمونامون همه خوبن و تميز

همه با نظافت و خوب و عزيز

اما بعضيا محل نمي ذارن

رك بگم،يه خورده بي بندو بارن

عيبي داره كه تو هم نظيف باشي؟

بده بي ندوباري كثيف باشي!

آي خانوم ايراداي بي جا نگير

بچه تو هر جا مي شه سر پا نگير

تو خيابون داري گردش مي كني

مي دوي،راه مي ري ورزش مي كني

پوست موز و خيار و پرتغال و

پوست آجيل و هزارون آشغال و

از تو ماشين نريز هي تو خيابون

اينجا شهره بخدا نيست بيابون

شهر شيراز همه جاش ديدنيه

تمومه گردشگاهاش ديدنيه

ييلاقاي تميز و خنك داره

راستي راستي حالتو جا مي اره

آقا مهمون همه جاش سري بزن

لذت و ببر ولي لطمه نزن

مهمونامون همشون مثل گلن(د)

چنتايي بي بند و بارن و شلن(د)

آقا مهمون تو يقين از خوباشي

الهي تو از تميزاشون باشي

همه ي مهمونا رو ما دوست داريم

به همه احترامي خاص مي ذاريم

تو كه بهداشت رو رعايت مي كني

از سلامتي حمايت مي كني

كار خوبي نيست آمهمون عزيز

آبروي ديگرون رو هي نريز

وقتي يم تذكري بهت مي دن

نگو اين شيرازيا چقد بدن

چاپ شده در روزنامه ی عصر مردم(شیراز)

...:::مترو:::...

از اون روزی که کلنگشو زدید

یا خریدید چنتا واگن جدید

به خدا می گذره روزهای مدید

نمی خواین اونو به ما تحویل بدید؟

اما نیستش اینجا گوش شنوا

پس چی شد؟کجاشد این مترو ما؟

چند سالی گذشته از اول کار

گذشت از اول کار چنتا بهار

ولی نیستش حتی یک دونه قطار

شده ریلا یکمی قرمز و تار

رسید آخرش دیگه عمرای ما

پس چی شد؟کجا شد این مترو ما؟

همه آسفالتای شهر کنده شده

دل و رودش همه آکنده شده

همه سطح شهر پر از گودالای گنده شده

شهرمون انگاری عین پیرهن ژنده شده

مثل بعد زلزله شد شهرما

پس چی شد؟کجا شد این مترو ما؟

وقتی رد می شی تو از کنار ریل

می بینی جمعیت و مثال سیل

همگی منتظرو بدونه میل

جملگی ناراحت و مایوس فٍیْل

یک صدا می گن جواب بدین به ما

پس چی شد؟کجا شد این مترو ما؟

کاش که زودتر این کارم می شد تموم

عمر ما هم نمی شد بیخود حروم

می رسید به دست مردم و عموم

نمی گفتن هی به ما کدوم کدوم؟

دیگه نایی نمودش برای ما

پس چی شد؟کجا شد این مترو ما؟

ایشالله یه روز به آخر برسه

بتونیم سوار بشیم تا مدرسه

بی خودی همش نشیم ما وسوسه

سوار آژانس بشیم٬خار و خسه

انگاری رسید دیگه دادای ما

پس چی شد؟کجا شد این مترو ما؟

چاپ شده در ماهنامه ی بچه مشد

اینم چنتا کیلیپ خنددار برای عید

تکنوی سال تحویل

اینجا می تونید هفت سین بچینید

سال نو در کنار خانواده

حاجی فیروز جواد

شوخی با ایرج میرزا....

vaqtname — Sun, 24 Feb 2008 20:09:18 GMT

گویند مرا چو زاد مادر...........طفلک دل او به حال من سوخت

هر چند بزرگتر شدم من.......در قلک من ذخیره اندوخت

پر سکه چو گشت قلک من.......جیبی ز برای خرج من دوخت

دستم بگرفت و پا به پا برد........تا شیوه خرج کردن آموخت

از بهر لباس و کفش و زیور........میراث مرا تمام بفروخت

چون پول ز بنده و خرج ز اوست......تا هستم وهست دارمش دوست

چاپ شده در مجله بچه مشد

وقت شناس باشید و پاینده

بدرود به همه عزیزان

اخبار رادیو جوان آنلاین...

vaqtname — Thu, 27 Dec 2007 03:53:18 GMT

مدت مدیدیست سرمان شلوغ و ته مان سوزان است....

سرمان شلوغ از برای شروع امتحانات.....

ته مان می سوزد برای نیامدن به وب و نگذاشتن نظرهای تخصصی برای دیگر رفقای وبیمان است....

اما این بار یک جا هم برای رادیو جوان و هم برای رفقای وبلاگیمان آپ می کنیم چه آپی....

واحتمالا مدتی دیگر نباشیم تا پایان امتحانات ترم....

و اما اگر قالب جدید درست شد(البته اگه تحویل بده شخص مربوطه) با آن می آییم و آپی دیگر می کنیم....

و اما اگر ماه مبارک محرم آغاز شد باز هم می آییم و آپی می کنیم برازنده ی آن ماه....انشالله.....

مخصوص رادیو جوانی ها و پارازیتیهای عزیز...

رادیو جوان در مشهد ۹۸.۷(شنیده می شوید...)

خبر رادیو جوان آنلاین بدون دستکاری:

وي در ادامه گفت: به نظر من كساني كه اخبار برخي از سايت‌ها را مي‌خوانند بايد هوشمندانه عمل كنند كه اين جمله با آن مشخصات به طور مستقل مطمح نظر آن شخصيت برجسته بوده است يا خير؟؛ زيرا حضرت ‌آيت‌الله مكارم شيرازي در جريان فعاليت‌هاي صدا و سيما هستند و در نشستي كه با مديران كل استان‌ها داشتند از بسياري از برنامه‌هاي خوب سازمان حتي برنامه‌هاي خوب مذهبي و معارفي كه راديو جوان داشته تمجيد كردند.

ضرغامي ادامه داد:راديو جوان كه مخاطبانش در وهله اول جوانان هستند در جشنواره تسنيم كه به تازگي برگزار شد توانست با مخاطبان ميليوني خود ارتباط قرآني برقرار كند و آن هم از نظر بزرگان ما دور نيست و هميشه ما را تشويق كرده‌اند.

وي تصريح كرد: البته شبكه جوان مثل بقيه شبكه‌هاي ما اشكالات و خطاهايي دارد كه از چشم ما هم دور نيست و ما مرتب در صدد اصلاح برنامه‌هاي خودمان هستيم و جز اين اصلا كار ديگري نداريم.
وي در پايان گفت: ولي آن كساني كه فقط همين اخبار را گلچين كرده و منعكس مي‌كنند از لحاظ حرفه‌اي و خبري كار خوبي نمي‌كنند و مخاطبان خود را بي‌اعتماد كرده و حرمتشان را رعايت نمي كنند زيرا مخاطبان براي بدست آ‌وردن اخبار درست و جامع به آنها رجوع مي‌كنند.

و اما اینکه به جناب خانم "شیرین ترکمندی" تبریک می گوییم برای اینکه:

با حكم دكتر شهرام گيل آبادي مديريت محترم شبكه راديويي جوان ، " شيرين تركمندي " گوينده ي اخبار 20:30 شبكه دو و تهيه كننده راديو به عنوان مدير گروه جوان و دانش اين شبكه منصوب شد

بازم بدون دستکاری بود....

گزارش به سبک ابن الوقت.....

vaqtname — Thu, 20 Dec 2007 05:55:18 GMT

چون دیدم که بسیار خَز و خیل است که دیگر دوستان گزارشی از اختتامیه کوثر بنویسند و ما در خواب غفلت,پس بر آن شدیم تا بنویسیم و نوشتیم در سیم ثانیه شعری....

و شعری گفتیم هر چند سپید و کوتاه....

مارا با آی کیو رفاقتیست دیرینه و فراتر از آن,هنگامی که فهمید به مشهد می آید بسیار خوشحال و شاد ومشعوف شدیم...

و او وارد شد بر مشهد...

در خانه نشسته بود ایمان

مشغول شکستن به تخمه

یک بار چو زنگ زد تیلیفون

گفتا که که هستی ای تو تحفه؟

من تلفن را انسر(Answer) دادم و او اینگونه گفت:

گفتا که من هستم ای جگر جان

اسمم بود آی کیو پدرجان

گفتم که چه باشد امرتان؟هوع؟

زودی تو به من جواب برگو

و اوبر من فاش کرد که ازبرای چه به نزدم خواهد آمد. قصدش رفتن به همراه هم به اختتامیه کوثر بود...

پس در مکانی قرار گذاشتیم تا با هم به هتل هما برویم تا هیئت رادیو جوان را ببینیم.

چو رفتیم هر دو سوی هتل

که بودش هما و نبودش متل

یکی داد بر ما یک ندایی

که نامش چو بود مستر رضایی

به گفتا به ما آمدیم ما ز تهران

به همراه ما باشد آن دوست مهران

ما به پیش استاد مهران دوستی رفتیم و بعد خوش و بشی هر چند کوتاه و گرفتن عکسی یادگاری با ایشان دوباره به سوی آقای شاهرضایی سرازیر شدیم و

گفتیم:

بگفتم که این شیخ ما در کجاست؟

همان کس که موج جوانش دواست

و او منظور ما را که آقای دکتر شهرام گیل آبادی بود فهمید و با انگشت تدبیر ایشان را به ما نشان داد.

ما سریعا به پیش شان رفتیم و سلام کردیم و دوباره همراه را ز جیب به در کردیم و عکسی گرفتیم...

بعد دیدم که اصحاب رادیو بر سمندی گران شدند و رفتند.در عرض چند دقیقه آنجا به هتلی متروک تبدیل شد.گویی که هیچ وقت کسی در آنجا نبوده...

وما(من حقیر و آی کیو ) دست در دماغ در آنجا ماندیم...

و با خود گفتیم که ما چه کنیم؟

و چون هیچ کس نبود ما به سمت منزل گاهمان راه افتادیم...

در راه بودیم که گوشی آی کیو به زنگ در آمد....

گفت که سیاهی کیستی؟

گفت:.........هستم.

گفت: چکار داری؟

گفت:کجایی :کیو(منظور آی کیو ست,چقدر صمیمی شدیم.باباش بهش نمی گه کیو)

اختتامیه مگه نمی آی؟

آی کیو گفت:کجا؟چی؟کی؟

صدا گفت:بابا بلند شو بیا اختتامیه...

وما تازه فهمیدیم که قضیه آن اتوبوس های دمه دره هتل چیست....

تنها آهی کشیدم و به راه ادامه دادیم....

پس دیگر خاطره ای در میان نیست...

البته ما کاری کردیم که نرفتن جبران شود,رفتیم و خود سازی کردیم.البته شکم سازی بود.

به اغذیه ای وارد شدیم و دو کوکتل خریدیم و خوردیم و البته نوشابه هم داشتیم.دو عدد سیاه....کوکاکولا بود.... نی بود اما سس نه.....

شب قبل از خواب بود که در فکر نرفتن بودم و البته سوزشی هم در ناحیه از بدن داشتم(برای نرفتن به اختتامیه) که به یاد آن فیلم زیباافتادم که نامشPat o mat بود که در آن لحظه(در هتل و نرفتن به اختتامیه) مثالی بود بر من و آی کیو.

به هر حال این هم یک نوع خاطره یا گزراش است...

وقت شناس باشید و پاینده

بدرود تا سلامی دیگر

شب پر ماجرا.........

vaqtname — Sat, 01 Dec 2007 13:32:18 GMT

شب بود و مردان خدا در حال بازگشت از یک سفر دوره ای.همه جا تاریک و هواپیما در هوا.

چراغ های خلبان فقط روشن بود.مردی بود آشفته حال و ملول وضع و خواب پرید و روی خواب ندیده.

حوصله اش سر رفته و در سرش فکرهای در رفته.خواب از اوی پشت نموده و با خود در فکر بود که خدای من خدای مهربان مرا امشب چه شده که خواب بر دو چشمم نمی آید.چه حرفی زدم یا چه کاری نکردم یا چه حقی را خوردم و به حقدار نداده ام که امشب به دینسان گرفتار شده ام؟

پس ندا آمد:

محمودا روزنامه بخوان و ازحال مردم ایران و اوضاع کشورهای دیگر جویا شو و از آنان پند بگیر و در ادامه سالهای باقی مانده از دوره ات به کار ببند.

و محمود روزنامه را برداشت اما مشکلی بود اندر میان.

آن مشکل این بود که در آنجا نوری نبود.پس دست در کت کرد و همراهش را بدر کرد و چراغ قوه اش را فعال کرد و شروع به خواندن کرد.

ناگاه مشتی بر پسه کله اش آمد که:

"هوی چراغ رو خاموش کن.ملت خوابن.مگه کوری."

و چون اورا مهر ورزی بود اطاعت امر کرد و چراغش را غلاف کرد و در اندیشه جای نیک بود از برای مطالعه.کور سویی در مکان خلبانان دید و برفت در آنجا تا شاید بتوان دو کلام روزنامه خواند.

خوشبختانه یک صندلی در آن مکان بود (کمک خلبان را در فرودگاه جا گذاشته بودنند)

محمود در آن مکان نشست و مشغول شد به خواندن:

(از اینجا به بعد را از جعبه ی سیاه هواپیما بدست آوردیم)

و شروع کرد به خواندن:

روزنامه ی ابتکار:وزیر نفت از مجلس مهلت خواست

محمود در دل گفت:پسر جان این همه بهت مهلت دادن چه گلی به سر ما زدی که از حالا به بعد بخوای بزنی.

سرمایه:حذف سهمیه بندی بنزین تا آخر سال آینده.

محمود:باز اینا بی خبر من کاری کردن.مگه پام به تهران نرسه.حساب تک تکتونو می رسم.

سرمایه:گاز صنایع آذر و دی و بهمن قطع است.

محمود:کی وصل بوده که دفعه ی دومش باشه؟اگه همه ی سالم وصل نباشه اشکالی نداره.اصلان گاز صنایع به چه درد می خوره؟(فحشه؟)

سرمایه:سهمیه تسهیلات بانکی متمرکز استان های تمام شد.

محمود:کی شروع شده مگه؟کاش منم می گرفتم.

سرمایه:نرخ بیکاری زنان در پایان برنامه ی دوم دو برابر مردان شده است.

محمود:یه طوری برنامه ریزی کردم که بعد از پایان برنامه سوم سه برابر بشن و مردا تو خونه بشینن.آخه آشپزی مردا بهتره.

آفتاب یزد:رئیس جمهور :گزارش البرادعی صد در صد به نفع ایران است.

محمود:حالا ما یه چیزی گفتیم ولی خودمونیم ها همین البرادعی رو کی قبول داره غیر از ایران و ونزوئلا؟

آفتاب یزد:هاشمی شاهرودی:دولت و مجلس به بودجه قوه قضایی توجه کنند.

محمود:یکی می خواد به بودجه دولت توجه کنه بعد شما می گین به بودجه شما توجه کنن.حالا بالفرض توجه کردم.بودجش کجاست؟

آفتاب یزد:بوش:صدبار گفته ام که خواستار حل مشکل اسرائیل-فلسطینم.

محمود:آدم خالی بند...........................

ابرار:نقش ژنرال در تاریخ سیاسی پاکستان؟

محمود:نقش نمای اضافه.

ابرار:نفت خام ایران بشکه ای ۸۸ دلار معامله شد.

محمود:خوش به حال فلسطین و لبنان و افغانستان و عراق.به ماچه؟

اعتماد:لبنانی ها به توافق نمی رسند.

محمود:حرف تازه بزن.

اعتماد:عدالت با تورم ایجاد نمی شود.

محمود:ما که ایجاد کردیم شد.

فرهنگ آشتی:خاتمی:دین اگر بد فهمیده شود عاملی برای خشونت است.

محمود:حاج آقا مسالتون:اگه فهمیده نشه چی؟

و انقدر روزنامه ها و مطالب را بلند بلند و داستان وار خواند تا همان یک خلبان هم خوابید .اما پسرک قصه ی ما نه.

شکایت نامه ابن محمود احمدی نژاد

vaqtname — Sat, 24 Nov 2007 17:14:18 GMT

در ادامه ی اشعار زیبای مولانا محمود احمدی نژاد اشاره ی می کنم به شعری که اخیر به قلم زیبا ایشان نوشته شده.البته این اشعار را ما و گروه شعرای نا محسوس به صورت دزدکی از دفتر خاطرات ایشان کف رفتیم.

این شعر در عصر جمعه هنگامی که دل ایشان گرفته بوده(یا درد می کرده)سروده شده و در باب شکایت و نارضایتی از بعضی از افراد(که تعداد آنها بسیار بسیار بسیار بسیار.....کم می باشد)بوده است.

شدم خسته ز دسته این جماعت

دریغ از یک ذره عشق و حمایت

شدم ذله ز گفتار و شکایت

ندارن سوی بنده هیچ عنایت

هر آنچه آمد از دستم بکردم

مگر باید چه می کردم نکردم؟

به قد بنده دائم می دهند گیر

نباشد دست بنده هست تقدیر

بخندی گر به من تو زود یا دیر

بشی کوتاه و ریزه تا شوی پیر

نباشد گیر اینگونه به جا باز

بده گیر سه فاز و یا که تک فاز

یکی می گه چه لبخنده قشنگی

نمی خوای تو با اسرائیل بجنگی

شده دنیا پر از درد و دورنگی

تو که مرد شجاعی و زرنگی

می دن زیر بغلهام هندوونه

که تعدادش بود یکٌی دو دونه

و چون از عصر جمعه گذشت و به شب نزدیک شد و دلش بیشتر درد گرفت پس اشعاری گفت که در خورش نبود.ما نیز از قانون فیلتیرینگ استفاده کردیم و اعمال نمودیم.

فقط در آخر بیت آخر شعر را می نویسم.

این بیت برای افرادیست که اول اشاره شد نه دیگران:

یاد آن شاعر شیرین سخن:

گر تو بهتر می زنی بستان بزن

ایشان در سلامتی کامل به سر می برن.

دل گرفتگی هم خوب بود(البته بعدا فهمیدیم که دل درد بوده چون پس از خروج از دستشویی بحبود"نه بهبود" یافتن.)

این عکس هم برای اثبات ماجرا.

دور دوم سفرهای استانی مولانا محمود احمدی نژاد

vaqtname — Mon, 19 Nov 2007 06:06:25 GMT

چون سفرهای دور اول تمام شد پس به فکر افتادم تا سفرهای دور دوم را آغاز کنم به دو دلیل:

اول اینکه ببینم همه ی دستورات و پروژها درست انجام شده و به پایان رسیده(رسیدگی)

دوم :چون در دور اول همه ی نیازهای کلی ملت را براورده کردمپس حال نیازهای جزئی را براورده کنم

این سفرنامه ی را در آغاز دور دوم نوشتم.ای کاش دور اول را هم می نوشتم.حال اشکالی ندارد چون هنوز سفرهای دور سوم و دور N و تازه به فکر سفرهای کشوری هم هستم تا نتنها در ایران بلکه در تمام کشورها خدمت کنم.

واینگونه سفرنامه را آغاز کردم:

بشنو از من چون روایت می کنم......از سفرهای من حکایت می کنم

من گذشتم از تمام شهرها..........تا ببینم وضع حال و دردها

گر که باشد مشکلی اندر میان......می کنم حل مشکلش را در یک ان

ومن به این قصد سفر را آغاز کردم

یک نفر باشد همیشه یار من....آن نباشد کس بجز الهام من

(توضیح:اشاره به بیت زیبای:

کَس نخارد پشت من....جز ناخن انگشت من)

او که هستش نصف هئیت دولتم....می کند یاری من در صولتم

الغرض گویم در این باب سفر....هرچه افتد اتفاق از هر نفر

چون که وارد می شوم بر شهر ودیر..می دهم اول سلام وصب بخیر

ابتدا من می دهم وعده وعید.......که بود اجرای آن یکم بعید

(ابن الوقت:و در ادامه باید بگویم که چون بعضی از حرفهای سیاسی در ابیات بعدی مولانا شیخ محمود احمدی نژاد بود پس من آن ابیات را نمی نویسم و فقط توضیح اجمالی از آن ابیات می دهم.)

وعده های من چند چیز باشد که برای همه ی شهرها آن دستورات و عده های را می دهم.من در هز شهری دستورات زیر را می دهم:

۱)یک دانشگاه پیام نور

۲)یک سالن ورزشی برای برادران

۳)یک سالن ورزشی برای خواهران

۴)یک محیط توریستی برای هر شهر

البته مخلفاتهم در هر شهر دارد که باهم فزق می کند.

ما هنوز دور دوم را تازه آغاز کردیم پس هنوز وعده ندادیم.

نکات ابن الوقتانه:

احتمال وعده های دور دوم:

۱)یک دانشگاه آزاد

۲)یک محیط توریستی برای برادران

۳)یک محیط توریستی برای خواهران

۴)تقسیم خیابان به دو قسمت:برادران و خواهران(البته این فکر در ذهن ایشان از ابتدای بود)

چند سوال:

۱)اگر کسی باشد که نه برادر باشد و نه خواهر باید به کدام ورزشگاه برود؟

۲)اگر دانش آموزان یک شهر همه از بهره ی هوشی بالایی برخوردار بودند و همه در دانشگاه های خوب(به جز پیام نور)قبول شدند باید چه کرد؟

۳)اگر یک توریست به ایران آمد و خواست با همسر به مکان های توریستی برود باید چه کند؟

این پست به در خواست بعضی از رفقا نوشته شد.درضمن این پست صیاصی بود نه سیاسی

وقت شناس باشید و پاینده

انالله و انا الیه راجعون

vaqtname — Sat, 10 Nov 2007 10:45:07 GMT

ابن الوقت را پیری و کوری فرا گرفت و بازنشسته شد و در کنج بیتش نشست و به فکر درامد بود که ای خدایا من در این سن چگونه هزینه های طفلانم را گویا و از حال آنها جویا و ذهن خود را پویا کنم؟

کاغذی را از پسرش گرفت و دخل و خرج را نوشت:

خرج:

فرنگیس(دختر ارشدم):هزینه ی ۲ترم آخر دانشگاه او و هزینه ی جهزیه او که تازگی ها برایش خواستگاری آمده(البته ما هیچ خوشمان نمی آید از پسر.چون بسیار سوسول است که اگر دماغش را بگیری جان به جان آفرین تسلیم می کند.)

فردوخت(دختر یکی مونده به ارشد):هزینه ی ثبت نام در پایه پیش دانشگاهی.هزینه کلاس کنکور و مخلفات.

فربد(پسر ارشد)هزینه ی دانشگاه البته تازه از سربازی برگشته و به دانشگاه رفته و تازه شروع کرده(دانشگاه آزاد)

فردین(پسر وسط):متاسفانه لکه ی ننگ خواندان ابن الوقت است و فقط به فکر بادی بیلدینگ است و کراتین و دوپینگ.درس را از سال پنجم کنار گذاشت و سیکل ریدیست.(دائم باید هزینه ی مواد نیروزا را به او بدهم)

فریدون(پسر کوچکم)سنش هنوز ۲ رقمی نشده و بسیار عشق درس دارد.هزینه ی چندانی نداره.

دخل:

حقوق بازنشستگی و همین بس.

اما با این مشکلات باید کنار آمد.ما هم به این نتیجه رسیدیم که از روشهای جدید درامد به دست آوریم.

به همین خاطر به فکر فرو رفتم:

به نتیجه رسیدم که مقداری سهام خریداری کنم در بازار بورس بروم تاشاید فرجی شد و پولی به ما رسید.

سهام را خریداری کردم و دوباره به فکر فرو رفتم و دوباره به این نتیجه رسید که مقداری از پول را سکه خریداری کنم تا بدون هیچ درد سری سود بر مالمان بیاید.

روزهای پس یکدیگر گذشت و ما فقط پای تلویزیون بودیم اخبار و تلتکس را مشاهده می کریدم و هروز بهتر از دیروز بود(منظورتبلیغات بانک تجارت نبود) ما روز به روز بر ثروت می افزودیم و دخلمان زیاد شد البته تازه توانستم که هزینه ها را پرداخت کنم.

بعد کم کم سهام عدالت خریدم و بسیار بر ما خوش گذشت و ماشین خریداری کردم.(پیکان جوانان رنگ کوجه ای با رینگ اسپورت)

این ماشین را زیر پای لکه ی ننگ انداختم تا تن لش خود را تکان داده و مقداری کار کند.

تا آن روز روزگاری به آن خوبی نداشتیم.روزها گذشتن تا روزی که...........

از ااینجا به بعد رو من دارم می نویسم(فرنگیس)

بابام بنده خدا ساعت ۹ اومد خونه و رفت جولوی تیوی نشست (مثله اینایی که سر دستشویی می شینن)بعد تلتکس رو باز کرد و چشاتون روزه بد نبینه از پشت افتاد زمین.همه دوییدن ببینن چی شده.دیدم که تکون نمی خوره بعد به لکه ی ننگ گفتیم ماشین رو روشن کن بابا رو ببریم بیمارستان.بردیم و فهمیدیم سکته ی قلبی کرده(البته بخیر گذشت)

الان بستری هست تو بیمارستان.

بعد که من اومدم خونه فهمیدم که سهام پدر اومده زیر قیمت و پدر حدودا ورشکست شده.

حالا من باید برم بیمارستان دیگه وقت ندارم پس نتیجه اخلاقیشو خودتون بگیرین.

فقط برا بابام دعا کنید

نکات اخلاقی:

۱).........................................

۲)........................................