تبليغاتX
وقت و بی وقت
وقت و بی وقت
چون قافیه تنگ آید شاعر به جفنگ آید
این شتری هست که رو هر پسری بالاخره می خوابه...

حالام نوبت منه...

۲ ماهش که رفت...

باقیشم می ره...

 

فلان تا نیستم یکم نفس راحت بکشید...

 

سلام سرباز خونه....


نوشته شده در تاريخ بیست و پنجم اسفند 1387 توسط ابن الوقت ..::ایمان افتخاری::..
Blog Skin