وقت و بی وقت
چون قافیه تنگ آید شاعر به جفنگ آید
منم رفتم آشخوری...
بیست و پنجم اسفند 1387 23:28
این شتری هست که رو هر پسری بالاخره می خوابه...
حالام نوبت منه...
۲ ماهش که رفت...
باقیشم می ره...
فلان تا نیستم یکم نفس راحت بکشید...
سلام سرباز خونه....
وقت شناس اعظم ابن الوقت ..::ایمان افتخاری::..
| لينك مطلب


